นับจากวันที่รู้ข่าว ทุกวันทางนี้ก็นั่งมองเหม่อไปบนท้องฟ้า นั่งนึกถึงพี่ปาง ทุกความทรงจำ ที่ผ่านการบอกเล่าหรือได้สัมผัสด้วยตัวเอง เป็นอีกครัั้ง เดือนกุมภาพันธุ์ได้พรากคนที่เรารัก มากๆ จากไป
ถึงจะบอกจะเตือนจิตใจตัวเองว่าทุกสิ่งคือชั่วคราว ไม่คงอยู่ตลอดไป สักวันพวกเราก็ต้องจากกัน พูดแล้วก็พลันนึกถึงทั้งเรื่องเล่า รูปภาพในห้องรับแขกบ้านสงขลา รูปภาพตรงที่วางโทรศัพท์บ้านสงขลา ยังจำได้วันที่เห็นภาพแบบพี่ปางเป็นนายแบบ โครตจะเท่ จนเป็นแบบอย่างให้เราอยากเท่ อยากหล่อแบบพี่บ้างจัง ภาพจากกล้องพ่อ เรื่องราวจากแม่ ความเอาใจใส่ดูแล พ่อกับแม่เป็นอย่างดี เมื่อครั้งได้ไปเยือนอเมริกา ก็พลันนึกถึงความสุขของช่วงเวลาที่ผ่านมา และก็ทำให้ใจเศร้าด้วยเช่นกัน
เพราะจากนี้ สิ่งที่เคยเป็นดั่งความฝันบางอย่าง ภาพที่อยากให้เกิดขึ้น จะไม่สามารถเป็นจริงได้ ภาพที่ส่วนตัวเราฝันว่าสักวันจะไปอเมริกาและได้พบเจอกับเหล่าพี่ ๆ ทั้งสาม ป้า ลุง เสียดายที่ชีวิตนี้ไม่มีโอกาสได้พบพี่
ขอขอบคุณสำหรับความทรงจำดี ๆ ที่พี่มอบให้ ไม่ว่าดวงจิตของพี่ปางจะอยู่ที่ไหน น้องคนนี้จะจดจำทุกเรื่องราว ทุกคนรักและในใจพวกเราคิดถึงพี่ตลอดไป
ขอเป็นกำลังใจให้ ครอบครัวลุงเฮลกิและป้าปิ๋ว ในช่วงเวลาที่แสนจะยากลำบากครั้งนี้ด้วย
พฤกษ์
No comments:
Post a Comment