🙏 แรกพบผองเพื่อนนั้น เขินนัก
เพียงแต่คอยพยัก เพยิดคล้อง
เมรัยล่วงถึงประจักษ์ ความชัด
คำจากฤทธิ์เมาฟ้อง โง่แท้ฉาบฉวย
🙏 คนเราอาจดื่มเหล้า พอประมาณ
คำเอ่ยผิว์รวนราน เก็บลิ้น
หากนอนเมื่อถึงกาล ยามค่ำ
หาใช่มรรยาทสิ้น ว่าได้ฤๅไฉน
🙏 เจ็บปวดหากล่วงรู้ รับเผชิญ
การณ์ผ่านหากลัวเกิน แกร่งกลั้น
ทุกทิศผ่านกรายเดิน เห็นทั่ว
แฝงลึกจิตคนนั้น
อาจแจ้งแจงขยาย
🙏 ฝูงสัตว์เล็มเลียบหญ้า เพียงพอ
เสร็จมุ่งกลับมิรอ เนิ่นช้า
คนตะกละยังคอยขอ ฤๅอิ่ม
ตะกรามใส่ปากอ้า ห่อนรู้ประมาณตน
🙏ใครอารมณ์บูดบึ้ง ฉุนเฉียว
จมทุกข์อยู่คนเดียว ร่ำร้อง
คำเตือนเพื่อนมิเฉลียว ฉุกคิด
มิรับคำพวกพ้อง ผิดแล้วตัวกู
🙏 คนเขลายามค่ำแล้ว ครวญคราง
โอดบ่นจวบจนสาง รุ่งเช้า
ยามลุกทุกข์ฤๅจาง หายเหือด
ซูบซีดกำสรดเศร้า ยิ่งซ้ำทวีคุณ
🙏 สุขใจไหนจักสู้ เปรียบปาน
เป็นใหญ่ครองเขตสถาน
กระท่อมน้อย
หลังคาแค่พอทาน
ฝนหยด
แพะคู่ติดตามต้อย ห่อนง้อขอกิน
🙏 ใครจักปฏิเสธบ้าง ของขวัญ
แลกเปลี่ยนของกำนัล เหมาะแท้
คนรวยไม่เมินหัน ของที่ ให้นา
มอบสิ่งตอบแทนแล้ ต่างร้องยินดี
จะงกเกินไปไย ยับยั้ง
เก็บออมเพื่อมอบใคร หรืออริ
หวังคาดอาจพลาดพลั้ง ภาคหน้าฤๅเห็น
🙏เพียงนิดคือหยดน้ำ เม็ดทราย
เพียงนิดความคิดกระจาย
มนุษย์นี้
ปัญญาต่างหลากหลาย มิเท่า เทียมนา
เพียงครึ่งเพียงกระพี้ ติดไว้ในหัว
🙏เพียงนิดเพียงกระพี้ ความคิด
ดีกว่าฉลาดเป็นพิษ เล่ห์ล้วน
เรียนหนักซาบซึมจิต วิชาปราชญ์
ยากนักจักสุขถ้วน เพราะรู้ลึกเกิน
ดีกว่าฉลาดเป็นภัย เล่ห์ร้อย
มิทราบความเป็นไป อนาคต ดีแล้ว
ตาหลับเพราะรู้น้อย แค่นี้เพียงพอ
🙏 เป็นนายลุกแต่เช้า จับงาน
คุมบ่าวทุกวันวาร เช่นฉะนี้
หากสายตื่นเสียการ เป็นแน่
กอบทรัพย์เพราะคอยจี้ เร่งเร้าเตือนตน
🙏 คนเจ็บคนป่วยไข้ ทุกข์ประดัง
หาใช่จะหมดหวัง สิ้นแล้ว
มีมิตรเพิ่มพลัง เป็นโชค
สมบัติ
งาน ลูกแก้ว ช่วยแท้พอใจ
เห็นต่อเห็นมากนัก บอกได้
แรงรักส่งเห็นพักตร์ งามงด
คนโง่จิตหยาบไซร้ ห่อนรู้เห็นงาม
🙏 ตำหนิไยคนตกห้วง เหวรัก
เห็นต่อเห็นมากนัก นึกย้อน
รักแรงเร่งโหมหัก เสียแน่
หลงคลั่งงมงายสะท้อน
โง่แท้สูญเชาวน์
🙏 ตนเองจักรู้สิ่ง สบใจ
ตนตัดสินความเป็นไป
ทั่วถ้วน
นักปราชญ์ทราบความนัย นำทุกข์
เพราะพร่ำเสาะหาล้วน สิ่งต้องสนองใจ
คุยต่อรีบรับมา ร่วมพ้อง
คนโวอย่าเสียเวลา คอยตอบ
ลิงโง่สติทรามต้อง หลีกลี้หนีไกล
เรือนร่างโฉมงามเปรย เปรียบปั้น
รีบสรรอย่ารอเฉย
ของมอบ นางนา
คำยกยอคาดคั้น อาจโน้มใจนาง
ทูนเทอดเมียจอมขวัญ
ร่างไร้
สรรเสริญดาบเสร็จประจัญ เห็นฤทธิ์ คมเอย
สะพานผ่านอาจชมได้
เมื่อข้ามปลอดภัย
🙏 เคล็ดขลังวิเศษล้ำ ความลับ
นายทาสนานานับ ไป่รู้
ยามทุกข์ยากตกอับ คอยช่วย ประคองเอย
คอยช่วย คือเคล็ดผู้ ปกป้องปองชน
